Asil Bir Çocuk

Geniş bir ailem var benim.Bana her şartta sahip çıkan babam,annem,kardeşlerim var.Her konuda destek oluyorlar bana.Her zaman yanımdalar onlar.Maddi manevi her zaman desteğe hazırlar.Onların sayesinde büyüyorum ben hatta belki yaşıyorum.Onlar bana bakmazlarsa ölürüm biliyorum.Benim gibi bir çok kişi yok olup gitti bunları da görüyorum ama hiç korkmuyorum.Onlar için çalışıyorum ben,onlardan aldığım destek ile onları mutlu ediyorum.Bazen onları üzüyorum bazen bana kızıyorlar biliyorum.Yaramazlık yapıyorum ama ben daha çocuğum ki,böyle yaparak büyüyeceğim hayatı öğreneceğim,yaşadıklarımdan ders çıkaracağım, ailem sayesinde daha iyi yerlere geleceğim.Onlara çok ihtiyacım var.Onlar bana hiç kızmasın,hiç yalnız bırakmasınlar.Onlar olmadan üşürüm ben,donarım…En önemlisi de düşerim!

Benim bir tek evim var.O da havasını soluduğum bu şehir.Her parçam burada benim.Beni buraya bağlayan o kadar çok şey var ki.Aşığım bu kente, 6 yaşında bir çocuğun masum duygularıyla bağlıyım işte, ailemin olduğu bu eşsiz şehre.6 yaşımdayım diye sakın küçümsemeyin beni.Yeri geldi benden 10 kat büyük abilerime,amcalarıma haddini bildirdim.Hatta çok kızdırdım bazen onları,üstüme yürüdükleri bile oldu.Hiç aldırış etmedim onlara.Ben şehrimi sevmeye hep devam ettim.Evet doğru; bazı konularda örnek aldım onları çünkü ben daha çocuğum daha öğrenecek o kadar çok şeyim var ki.Hem ailemden hemde arkadaşlarımdan.

Zaman ne çabuk geçti değil mi.Annemin kollarında gözlerimi ilk açtığımda kimse yoktu yanımda, annemden başka, yani bu şehirden başka,daha dünmüş gibi hatırlıyorum…Büyüdüm,daha da genişledi ailem.Bana olan destek her yıl daha da arttı.Destek arttıkça daha da hızlı büyüdüm.O kadar hızlı büyüdüm ki 6 yılda hiç tahmin edilemeyecek noktaya geldim herkes takdir etti beni ama hiçbir zaman şımarmadım.Yeri geldi canım yandı ağladım,yeri geldi sevinçten anneme sarıldım.Bunu tek başıma değil ailem sayesinde başardım,en önemliside annem sayesinde…

Şimdi daha da büyümek istiyorum.Bu şehirde başka eşi olmayan beni, her zaman destekleyen, bu şehri seven ve her zaman yanımda olan aileme teşekkür ediyorum.Beni kundaktaki bir bebeğin acizliğinden 6 yaşında bir çocuğun asilliğine getiren herkese teşekkür ediyorum.Beni büyüten anneme yani bu şehre,bana sahip çıkan herkese,maddi manevi her koşulda beni seven aileme sonsuz teşekkür ediyorum.Bazen hata yapacağım,sizleri üzeceğim biliyorum.Sizlere hayal kırıklığı da yaşatabilirim.Lütfen beni yalnız bırakmayın çok korkuyorum ,yok olup gitmekten çok korkuyorum.Ben sadece sizin için, ailem için çalışıyorum, ben bir tek bu şehir için çabalıyorum.Ben Edirne’yim,ben Trakya’yım.Ben bu şehrin asil çocuğu ”OLİN EDİRNE” ‘yim.

Ozan Dalgıç

https://twitter.com/#!/Ozandalgic